De vloeren van de beroemde Ville Nere veilig gemaakt.
Milaan, lichten uit in Porta Nuova – Het mysterie van de 46 luxewoningen
’s Avonds zijn de lichten in de ramen uit, overdag zijn er werkzaamheden gaande, in kale, onbewoonde ruimtes die er bewust nog steeds getuige van zijn van het komen en gaan van arbeiders, vastgoedmedewerkers of interieurontwerpers. Het is de minst bekende kant van de wijk die symbool staat voor de wedergeboorte van Milaan: Porta Nuova, investeringen van meer dan twee miljard, 30 duurzame gebouwen van evenveel architecten uit de hele wereld. Maar naast de prijzen van de ontwerpers, de waardering van de inwoners en zelfs de collectieve verbeelding, hoeft men ’s nachts slechts op te kijken naar de wolkenkrabbers van het Bosco Verticale in Isola, de torens Solaria, Solea en Aria op het verhoogde piazza Alvar Alto, om te ontdekken dat die begeerde hogere verdiepingen nog steeds onbewoond zijn. Of langs de via Joe Colombo te wandelen, op het terrein van de voormalige Varesine achter de door kantoren gevulde wolkenkrabbers, tussen via Melchiorre Gioia en het hotel Principe di Savoia, om te vermoeden dat de zes grote tabakskleurige villa’s nog steeds onderwerp zijn van werkzaamheden en heroverwegingen. Niet onverkocht, let wel: nooit op de markt gebracht.
Hetzelfde geldt voor 12 procent van de gehele woonsector van Garibaldi-Porta Nuova: 46 appartementen van de 380, verdeeld over 13 gebouwen (exclusief de villa’s). Het gaat om luxewoningen die er bewust nog niet op de markt zijn gebracht — terwijl 60 procent van het totaal is verkocht, evenals vrijwel alle ruimtes bestemd voor kantoren en winkels —, zo verduidelijkt beheersmaatschappij Coima sgr, die in 2015 de aandelen van Hines Italia heeft overgenomen nadat het project aan het staatsfonds van Qatar was verkocht.
De beste woningen zouden volgens het oorspronkelijke project als laatste op de markt komen. Maar met de komst van de emirs veranderden de strategieën. “Waarom verhuren in plaats van verkopen?” luidt de redenering. Neem bijvoorbeeld de villa’s: zes gebouwen van verschillende afmetingen, die zich uitstrekken over een terrein van 200 meter lang en twintig meter breed, geïnspireerd — in de plannen van de ontwerpers van M2p — op de Milanese villa’s in de omgeving van via Vincenzo Monti. Een exclusieve tuin, uitzicht aan alle zijden, grote raampartijen, verspringende verdiepingen, balkons, garages en eindeloze mogelijkheden, aangezien elk gebouw van één tot vijf units kan worden ingedeeld. Momenteel zijn er vier kaal, alleen aan de eerste twee wordt gewerkt om direct bewoonbare woonoplossingen te bieden. Wanneer alles voltooid zou zijn, moesten ze de ideale bestemming vormen voor consulaten, notariskantoren of professionals, zo niet voor woningen van welgestelde Dagobert Ducks.
Een vergelijkbaar lot geldt voor de penthouses en superpenthouses van de torens. Van die van Solaria — de hoogste, 143 meter hoog (ontworpen door Arquitectonica uit Miami), met panoramische appartementen met drievoudige oriëntatie en een onovertroffen uitzicht over de stad — tot die van Solea, van de Milanese studio Caputo (69 meter hoog, 15 verdiepingen, verspringende volumes en contrasten tussen wit glas en zwarte steen). Of die van Aria, met 18 verdiepingen, twee onafhankelijke volumes van verschillende afmetingen, eveneens ontworpen door het Amerikaanse Arquitectonica. En ook die van de twee torens van Bosco Verticale, met 18 en 26 verdiepingen, en 80 en 110 meter hoog. Allemaal dromen die nog mogelijk zijn.
